1973: COC krijgt Koninklijke Goedkeuring - de vereniging kan zich als rechtspersoon laten inschrijven
2012: Politieke partijen tekenen COC’s Roze Stembusakkoord over langslepende LHBT-kwesties
Strafeis bij discriminerend geweld met 100 procent verhoogd
Geen LHBT-asielzoekers meer teruggestuurd naar Irak en Iran
1 april 2014: Wet Lesbisch Ouderschap geeft lesbische ouderparen en hun kinderen gelijke rechten
2011: Eerste VN-resolutie tegen LHBT-mensenrechtenschendingen
30 december 1964: COC-voorzitter Benno Premsela als eerste homo openlijk op televisie
Meer dan 90 ouderenzorginstellingen met een Roze Loper voor LHBT-vriendelijkheid
2012: Voorlichting over LHBT’s verplicht op elke school
8 april 1971: afschaffing van het discriminerende artikel 248bis in het Wetboek van Strafrecht
Paren van gelijk geslacht mogen buitenlands kind adopteren
2011: ’s Werelds eerste kerkelijke verklaring tegen geweld tegen homoseksuelen
1994: Algemene Wet Gelijke Behandeling verbiedt discriminatie op grond van homoseksualiteit
1 juli 2014: Transgenderwet maakt wijzigen geslachtsregistratie veel eenvoudiger
2011: Jos Brink Staatsprijs voor LHBT-emancipatie voor vrijwilligers COC
2014: afschaffing weigerambtenaar
2008: Speciale consultatieve status bij de Verenigde Naties voor COC Nederland
2013: ‘Een groot protest tegen de Russische wet’ - New York Times over COC-demonstratie tijdens bezoek president Poetin
2014: Maatjesproject Cocktail krijgt landelijke navolging
2008: Percentage Nederlanders dat negatief is over homo’s gedaald van 36 procent in 1968 naar vier procent in 2008
Gay-Straight Alliances op tweederde van de middelbare scholen
Jaarlijks meer dan duizend COC-voorlichtingslessen op school

Durf te leven!

Jouw hulp is nodig. Steun de nationale en internationale strijd voor acceptatie en gelijke rechten.

Steun COC

Veiligheid

Zijn er pesterijen op straat of in de buurt of ben je fysiek aangevallen? Word je door je collega’s of baas anders behandeld op het werk? Zijn er problemen op school, bij de sportclub, of in andere situaties (familie, kerk, moskee)?

Doe altijd aangifte of maak een melding als je het slachtoffer bent van discriminatie of geweld, want we kunnen omgaan met wat we weten, maar niet met wat we niet weten.

Waar kan ik terecht?
Het Pink•Info•Meld is een initiatief van de Gemeente Utrecht, het Openbaar Ministerie, COC Midden-Nederland en Art.1 Midden-Nederland. Al deze organisaties zetten zich in voor homo-emancipatie, maar vanuit verschillende achtergronden. We signaleerden dat er onder de doelgroep onduidelijkheid bestond over waar je terecht kan met welke vraag. Om deze reden hebben we een verzamelpunt ingericht waar je in één oogopslag kan zien waar je terecht kan voor welke vraag. Kies de organisatie uit die het beste bij je situatie of behoefte past. Wij kunnen je indien je dat wenst begeleiden bij het doen van een aangifte of melding.

Alle meldingen worden vertrouwelijk geregistreerd en in een gezamenlijk veiligheidsoverleg 100% anoniem besproken om zo trends zichtbaar te maken en deze onder de aandacht van de overheid te kunnen brengen.

Verschil tussen aangifte en een melding bij de politie

    Als je iets is overkomen, kun je daar melding van maken of aangifte van doen bij de politie. Maar wat is precies het verschil?

    Melding
    Je kunt melding doen van iets wat (nog) niet strafbaar is. Maar ook van iets wat wél strafbaar is, maar waarvan je geen aangifte wilt doen. Je kunt melding doen om informatie aan de politie door te geven, omdat je vindt dat de politie het moet weten. De politie is de “ogen en oren van de samenleving”. Als de politie op de hoogte is van de situatie, kunnen ze op tijd ingrijpen als het nodig is. Want voorkomen is beter dan genezen. Melding doen kan anoniem, telefonisch, via internet of persoonlijk op het politiebureau.

    Aangifte
    Je kunt alleen aangifte doen van “strafbare feiten”, van dingen die volgens de wet niet mogen. Een aangifte is een verzoek tot opsporing: eigenlijk vraag je de politie met de aangifte om de dader op te sporen. Je kunt aangifte doen van iets wat jezelf is overkomen. En ook van iets wat je hebt gezien dat een ander is overkomen.

    In principe worden je naam en adresgegevens opgenomen in de aangifte. Maar als dit grote problemen kan opleveren, kan bijvoorbeeld ook het adres van het politiebureau gebruikt worden. Aangifte doen kan via internet of persoonlijk op het politiebureau.

Enkele feiten over geweld tegen LHBT’s

    Telkens weer worden LHBT’ers wegens hun seksuele identiteit het slachtoffer van discriminatie, pesten en geweld. De media rapporteren over LHBT’ers die hun huis uitgepest worden of op straat klappen krijgen.

    De feiten:

    1. Zeven van de tien LHBT’ers krijgen te maken met discriminerend geweld (verbaal en fysiek). Het aantal geregistreerde gevallen van discriminatie en geweld tegen LHBT’ers steeg in 2010 met 54 procent, van 428 in 2009 naar 659 in 2010.
    2. Lesbische en biseksuele vrouwen krijgen wegens hun seksuele identiteit te maken met belediging, bedreiging, openlijke geweldpleging, zware mishandeling, vernieling, stalking, poging tot doodslag, aanranding, verkrachting en aanhoudende pesterijen.
    3. 60 procent van de LHBT’ers past haar/zijn gedrag aan om negatieve reacties te voorkomen.
    4. Slechts 15 procent van de LHBT’ers die te maken krijgen met discriminerend geweld doet daarvan aangifte.