2008: Speciale consultatieve status bij de Verenigde Naties voor COC Nederland
Paren van gelijk geslacht mogen buitenlands kind adopteren
2011: Jos Brink Staatsprijs voor LHBT-emancipatie voor vrijwilligers COC
Strafeis bij discriminerend geweld met 100 procent verhoogd
2012: Politieke partijen tekenen COC’s Roze Stembusakkoord over langslepende LHBT-kwesties
2012: Voorlichting over LHBT’s verplicht op elke school
Gay-Straight Alliances op tweederde van de middelbare scholen
Jaarlijks meer dan duizend COC-voorlichtingslessen op school
1 april 2014: Wet Lesbisch Ouderschap geeft lesbische ouderparen en hun kinderen gelijke rechten
2013: ‘Een groot protest tegen de Russische wet’ - New York Times over COC-demonstratie tijdens bezoek president Poetin
2011: Eerste VN-resolutie tegen LHBT-mensenrechtenschendingen
1994: Algemene Wet Gelijke Behandeling verbiedt discriminatie op grond van homoseksualiteit
2014: afschaffing weigerambtenaar
30 december 1964: COC-voorzitter Benno Premsela als eerste homo openlijk op televisie
1 juli 2014: Transgenderwet maakt wijzigen geslachtsregistratie veel eenvoudiger
Geen LHBT-asielzoekers meer teruggestuurd naar Irak en Iran
1973: COC krijgt Koninklijke Goedkeuring - de vereniging kan zich als rechtspersoon laten inschrijven
2014: Maatjesproject Cocktail krijgt landelijke navolging
Meer dan 90 ouderenzorginstellingen met een Roze Loper voor LHBT-vriendelijkheid
8 april 1971: afschaffing van het discriminerende artikel 248bis in het Wetboek van Strafrecht
2011: ’s Werelds eerste kerkelijke verklaring tegen geweld tegen homoseksuelen
2008: Percentage Nederlanders dat negatief is over homo’s gedaald van 36 procent in 1968 naar vier procent in 2008

Durf te leven!

Jouw hulp is nodig. Steun de nationale en internationale strijd voor acceptatie en gelijke rechten.

Steun COC

Autisme is ook diversiteit

15 mei 2016 -

Ongeveer een jaar geleden is de werkgroep AutiRoze van COC Midden-Nederland opgericht voor LHBTQ’s met autisme. Dat er behoefte was aan dit initiatief blijkt uit het groeiende aantal bezoekers en het feit dat mensen vanuit alle delen van het land speciaal naar Utrecht komen voor een avondje AutiRoze. Er bestonden al sociale initiatieven voor mensen met autisme en voor LHBTQ’s maar er was tot voor kort nog niets voor mensen die onder beide groepen vallen. Het gevoel ‘dubbel anders’ te zijn wordt vaak genoemd door bezoekers. Bij AutiRoze heerst dan ook de gedachte dat iedereen vooral ‘dubbel zichzelf’ mag zijn.

Wat is autisme?

Autisme is een informatieverwerkingstoornis. Mensen met autisme verwerken prikkels en informatie op een andere manier. De meesten zijn erg gevoelig voor zintuiglijke prikkels zoals geluiden en aanrakingen maar ondergevoeligheid komt ook voor. Het verwerken en filteren van prikkels gaat meestal langzamer. Hierdoor hebben mensen met autisme vaak problemen met sociaal contact, overzicht houden en drukke omgevingen. Aan de andere kant zijn zij vaak goed in analyseren, het onthouden van details en staan ze bekend als harde en betrouwbare werkers. Het percentage LHBTQ’s is hoger onder mensen met autisme dan onder mensen zonder autisme.

Midzomergracht Festival

Tijdens het Midzomergracht Festival 2016 organiseert AutiRoze een voorlichtingsbijeenkomst en zal de maandelijkse netwerkborrel voor iedereen toegankelijk zijn. Ook zullen zij net als vorig jaar te vinden zijn bij de COC stand op de Parkdag. Ter gelegenheid van het 20-jarige jubileum van het Midzomergracht Festival zijn een aantal bezoekers van AutiRoze geïnterviewd over hun eigen ervaringen met seksuele- en genderdiversiteit en autisme. Hier volgen drie schriftelijke portretten waarin allerlei vormen van diversiteit centraal staan.

Baukje (44)

Ik voelde me eigenlijk altijd al anders, maar ik wilde zo normaal mogelijk zijn.
Op mijn negentiende kreeg ik de diagnose autisme omdat ik vast was gelopen in mijn studententijd in Amsterdam. Later kwam ik erachter dat ik ook hoogsensitief ben. Ik ben zeer prikkelgevoelig en mijn hersenen filteren dit minder goed. Ik raak snel overprikkeld en vind het dan moeilijk om in contact te blijven met mijn lichaam, gevoel en mijn mening.
Autisme betekent voor mij dat ik een aangepast leven leid. Ik ben steeds aan het zoeken naar de balans tussen voldoende rust en nieuwe uitdagingen. Inmiddels ken ik mijn eigen gebruiksaanwijzing en kan ik erg van het leven genieten.
Ik ben sinds 2011 uit de kast, hoewel ik aan het einde van de middelbare school al vermoedde dat ik lesbisch was. Op dat moment kon ik dit er niet bij hebben omdat ik met allerlei dingen worstelde. Toen ik na al die jaren eindelijk uit de kast kwam voelde dat voor mij als een wedergeboorte. Mijn moeder heeft toen een kraamdrank voor me gemaakt met op het etiket ‘op je wedergeboorte’. Ze is bij me komen logeren en we hebben de hele nacht onder genot van deze eierlikeur over van alles gekletst. Niet lang daarna ging ik voor het eerst naar een vrouwenfeest en dat voelde echt als thuiskomen.
Als ik uitga word ik vaak overweldigd door alle prikkels die binnenkomen en de emoties die ik voel. Ik heb geen moeite met het maken van contact maar wel met het houden van contact met mezelf. Ik voel me vaak net een kameleon tussen alle mensen. En op vrouwenfeesten is er zoveel vrouwelijk schoon!
Ik ga graag naar de meetings van AutiRoze omdat ik het gevoel heb dat ik daar voor 200% mezelf kan zijn. Het fijne is dat ik er geen dubbele agenda heb. Iedereen heeft autisme en roze gevoelens dus ik hoef niet de hele tijd te denken: ‘is het raar wat ik zeg, hoe komt dit over, en wat zal de persoon ervan vinden?’ Ik kan er gewoon direct zijn tegen anderen en ik hoef me niet aangepast te gedragen. Mijn wens voor AutiRoze is dat er meer vrouwen (en mannen) zullen komen die boven de 40 zijn. Voor mijzelf wens ik nog vaak te genieten van alle plekken en mensen waarbij ik zo heerlijk mezelf kan zijn en dat ik een vriendin krijg waarmee ik lekker kan knuffelen, sparren en samen leuke dingen kan ondernemen.

Karel

Ik voel me zowel geen man als geen vrouw en ook niet er tussenin, en ik val op mannen. Ik voel me niet genderloos en heb geen behoefte om mezelf als een bepaald gender te presenteren of uit te drukken. Ik identificeer mezelf als ‘maverique’ – een non-binaire genderidentiteit. Ik denk dat autisme de manier waarop ik mezelf ervaar beïnvloedt en dat dat samenhangt met mijn genderdysforie. Het beïnvloedt ook de manier waarop ik informatie en prikkels verwerk. Ter compensatie ben ik me in het verleden overmatig gaan aanpassen aan de wereld. Tegenwoordig wil ik meer bij mezelf blijven en gedraag ik me dus ook meer als mezelf. Het gevolg is dat de buitenwereld me waarschijnlijk nu als vreemder ziet dan daarvoor, terwijl ik eigenlijk gewoon meer mezelf ben.
Ik vind het vervelend dat ik in de maatschappij vaak gedwongen word om een keuze te maken tussen ‘man’ of ‘vrouw’. Bijvoorbeeld als ik een formulier moet invullen of als ik naar de wc ga. Ook als ik aan mensen uitleg hoe het zit met mijn genderidentiteit vragen ze me nog vaak ‘maar wie ben je nou echt?’ Dat voelt alsof mijn verscheidenheid wordt genegeerd.
Als ik mensen vertel dat ik autisme heb word ik soms ineens anders behandeld dan voordat ze het wisten. Het is goed bedoeld, maar echt niet leuk als anderen gaan doen alsof je een kind bent of een laag IQ hebt. Er is een soort stereotype beeld van wat autisme is en ik wil niet in een hokje gestopt worden.
Ik hou van uitgaan, lezen en filosofie en ik ben een autonoom, beschouwend, ruimdenkend en grensverleggend persoon. In het dagelijks leven ben ik druk met allerlei soorten vrijwilligerswerk en actief in belangenbehartiging. Het zou fijn zijn als er meer tolerantie in de maatschappij zou komen voor mensen met autisme, en als er meer naar onze positieve kanten gekeken zou worden in plaats van alleen de negatieve. Iedereen is anders en ik zou graag zien dat er meer ruimte komt voor neurodiversiteit in de toekomst. Verder zou ik het liefst in een wereld willen leven waarin er een stuk of dertig genders zijn die algemeen geaccepteerd worden. Ik vind dat het Midzomergracht Festival bijdraagt aan de emancipatie van seksuele- en genderdiversiteit door het zichtbaar te maken op allerlei plekken in de stad.

Peter (34)

Pas sinds een jaar ben ik uit de kast. Ik kwam er pas echt achter dat ik op mannen val toen ik enkele jaren geleden ging werken als vrijwilliger voor een Young Professionals commissie. Ik leerde daar een intelligente jongen kennen waar ik op een nacht over droomde. Deze droom was emotioneler dan een normale droom en ik realiseerde me dat ik hem best leuk vond. Mijn omgeving had geen enkel probleem met mijn coming out.
Dat ik Asperger heb weet ik ook nog niet zo lang. Ik ben opgegroeid met twee zwakbegaafde ouders waarvan er één ook nog eens een psychotische aandoening heeft. Omdat dat mijn referentiekader was had ik waarschijnlijk pas op latere leeftijd door dat er aan mij ook iets ‘anders’ is. Het hebben van autisme betekent voor mij vooral dat ik niet goed ben in het oppikken van sociale cues in interacties. Ik kan bijvoorbeeld niet goed zien wanneer iemand een gesprek wil afkappen. Van bepaalde soorten geluiden raak ik erg geïrriteerd en ik kan me hier dan niet voor afsluiten. Verder ben ik hooggevoelig en hoogbegaafd. Op sociaal-emotioneel gebied gaan veel zaken traag terwijl op intellectueel gebied alles juist snel gaat. Ik ben een snelle denker, een mijmeraar, en heb heel veel brede interesses. Zo hou ik mij graag bezig met modern historisch onderzoek en geef ik hier ook gastcolleges over. Thuis ben ik momenteel mantelzorger voor mijn moeder (mijn vader is 20 jaar geleden overleden) en ik werk als zelfstandig ondernemer in de wereld van informatiebeveiliging.
Als ik uitga, bijvoorbeeld naar een restaurant of café, loop ik tegen mijn auditieve hooggevoeligheid aan. Zo kan ik slecht omgevingsgeluiden filteren en pik ik daardoor meerdere gesprekken tegelijkertijd op. Dat kan soms vermoeiend zijn.
Van alle bijeenkomsten waar ik weleens ben geweest voor mensen met autisme vind ik AutiRoze het meest ‘sociaal’. Ik bedoel daarmee dat de mensen in het algemeen communicatief zijn en wel van een babbel houden.
Momenteel zijn mensen met autisme bezig met een emancipatieslag in de samenleving. Er komt steeds meer aandacht voor onze kwaliteiten als mensen en als werknemers. Ik hoop dat er een steeds meer realistische, maar niet vernauwende kijk op mensen met autisme zal komen en dat er een oprechte dialoog zal ontstaan tussen autisten en niet-autisten.

Tekst: Linsey Wijburg

Categorie:
AutiRoze
Tags:
, , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,